Een van mijn dromen: het schrijven van een lied

Wednesday, April 15, 2015

Toen ik een jaar of tien was, kreeg ik een notitieboekje cadeau van mijn Italiaanse familie. In nog geen dag tijd had ik het boekje omgedoopt tot mijn ''liedjesboek'' en in een paar maanden tijd stond het boekje dan ook vol met liedjes die ik zelf had geschreven. Die liedjes gingen over de jongens waar ik verliefd op was, mijn kinderprobleempjes, over nog meer jongens waar ik verliefd op was en over arme kinderen in Bangladesh (ik had een keertje een liedje geschreven voor een project op school en dit ook gezongen in de klas (zonder muziek, OMG (en ik was tien))). Ik weet nog dat m'n juffrouw zei dat ze m'n gezang niet zo mooi vond (ik vond haar eigenlijk nooit zo aardig), maar dat ze de tekst wel goed vond. En dat was het ook wel. Alle teksten die ik toen heb geschreven zijn best goed, voor zover een kind van tien/elf goede teksten schrijft.


Ik vond het daarbij ook erg leuk. Ik schreef de liedjes en zong ze daarna voor m'n ouders (toen dacht ik ook nog dat ik goed kon zingen, ahum...). Het verzinnen van de liedjes ging ook erg makkelijk; ik verzon een melodie, bedacht een onderwerp waarover ik wilde schrijven en een couplet + twee refreinen stonden binnen een uur op papier. Naarmate ik ouder werd, ging het lastiger en langzamerhand stopte ik ermee. Altijd is de droom om een 'echt' lied te schrijven blijven bestaan en ik heb vaak genoeg een poging gedaan tot, maar nooit vond ik een tekst goed genoeg of vond ik een melodie niet echt pakkend. Sinds ik redelijk keyboard kan spelen en een beetje begin te begrijpen hoe je muziek schrijft, probeer ik af en toe een mooie melodie in elkaar te puzzelen (de melodie is er altijd wel, maar dit 'overzetten' naar muziek kan lastig zijn). Altijd liet ik het maar gewoon varen als het niet lukte, maar dinsdag lukte het me opeens wel om een stukje 'eigen' muziek te bedenken en te spelen.

Inspiratie voor een tekst heb ik genoeg (verliefdheid is een grote en fijne inspiratie, maar een verliefdheid die ''over'' is een nog grotere) alleen is het vinden van de juiste woorden (die vaak ook nog moeten kunnen rijmen) soms best lastig. Gelukkig heb ik van die momenten dat er opeens iets geweldigs door m'n hoofd schiet (andere bloggers, schrijvers en creatieve mensen zullen me vast wel begrijpen, die momenten zijn fan-tas-tisch). Zo'n moment was dinsdag. Graag wil ik mijn stukje tekst (ik moet het liedje nog véél verder uitwerken) en een stukje muziek met jullie delen. Het liedje heeft tot nu toe nog geen naam, maar dit is het eerste stukje:

Words got caught up in my head
The world keeps spinning,
but I am dead 
to you

And all my colors turned to grey
I kept holding on, 
but it's not the same 
anymore

Now I see
that you're trying to keep more distance
but you already are
so far

Dit is in principe het eerste couplet en het stukje tussen het refrein en het couplet (of the bridge, zoals ze dat in het Engels zeggen). Vooral op het laatste stukje ben ik trots. In deze context heeft de distance namelijk een dubbele betekenis: zowel mentaal als fysiek. 

Zoals ik al zei heb ik ook al muziek bedacht bij dit stukje tekst. Ik heb een stukje daarvan op mijn Instagram geplaatst en ik zou dat filmpje hieronder posten (mocht je me trouwens willen volgen, @romanachiara is the username). Als ik de muziek voor het hele liedje af heb, ga ik het laten horen aan de vriend van mijn moeder en dan zou hij mij kunnen helpen met het uitwerken van de muziek. Ik zou er drums onder kunnen zetten, misschien een gitaargeluid erbij kunnen doen, of een viool (ja, dat is allemaal mogelijk met een keyboard! :D) en dan zou het nog best in de buurt kunnen komen van een echt nummer. Hoe gaaf zou dat zijn?! Het enige wat ik dan nog zou moeten regelen is iemand die het kan zingen, want in zingen ben ik niet heel goed, ondanks dat ik het wel leuk vind. Voor nu ben ik daar nog lang niet en ik zou eerst maar is het liedje af moeten maken. Ik ben wel trots op het feit dat ik eindelijk een goed begin heb kunnen maken!

A video posted by Romana (@romanachiara) on

Ik zou het wel heel leuk vinden als ik ''een liedje schrijven'' van m'n bucketlist af zou kunnen strepen, ook al is het zo simpel, omdat het alleen van mijzelf hoeft te komen. Het wordt natuurlijk niet in een studio opgenomen en zo, maar met de apparatuur en keyboards die de vriend van mijn  moeder heeft, kom ik aardig in de buurt. Het is alleen maar hopen dat ik tegen die tijd iemand vind die het voor mij zou willen zingen (tenzij ik opeens een boost van zelfvertrouwen krijg en het zelf probeer). Maar goed, dat komt dan wel. Heb jij ook dromen zoals deze?

X Romana

1 comment :

  1. Ciao bella
    Alweer een mooi blog .
    Schrijven gaat je makkelijk af, dat is geweldig. Zeker als je straks in journalistiek een mooi carriere wil maken.
    Ik denk dat als je blijft oevenen ook in staat zal zijn om pakkende mooie liedje te schrijven.
    V.w.b. zingen....wel lieve Romana, men kan niet alles hebben.
    Wat ik wel kan zeggen is dat jij laat zien heel veel kwaliteiten en gave te bezitten. Dit ondanks jouw jonge leeftijd.
    Dus...bellissima, ga voor goud.werkt aan je zelfvertrouwen.Met Romana Chiara komt er wel goed.
    Ben benieuwd naar het volgende blog.

    ReplyDelete

Theme by: Pish and Posh Designs