De hoeveel aantal keren dat ik getwijfeld heb aan of ik op Wordpress zou gaan bloggen of toch op Blogger zou verdergaan is bijna gelijk aan het aantal stemmingswisselingen dat ik de laatste tijd heb. Het ene moment ben ik een gelukkig meisje dat een rustig leven leidt, het andere moment voel ik me alleen en vind ik mijn leven maar saai en stom, met alle gevolgen van dien. Ik weet dat het bij het 16-jaar-zijn hoort, ('puberen' vind ik zo'n rotwoord) maar irritant is het wel. Ik heb verdomme (sorry) vakantie en ik zou me over niks druk moeten maken, maar mijn hoofd zit af en toe vol met veel te veel negatieve gedachten die ik helemaal niet wil. Ik weet niet echt hoe het komt, (naast de eerder genoemde reden dan) maar ik ben allang blij dat de minder blije momenten niet de boventoon voeren in mijn simpele leventje en het is echt niet zo dat ik depressief ben. Gelukkig niet. Aan de ene kant vind ik het zo fijn om mijn blog te gebruiken als uitlaatklep, waar ik alles kwijt kan wat ik wil, maar aan de andere kant wil ik niet dat de mensen die dit lezen, denken dat ik een groot hoopje ellende ben dat alleen maar medelijden met zichzelf heeft, want dat is ook niet zo. Ik ben gewoon aan het... 'puberen'. Pff, wat een stom woord. Vandaar dat ik alles een beetje afzwak en tegenspreek. En bovendien komt het wel weer goed. :)