Ik heb het weer voor elkaar. Ik mis hem, denk aan hem en verlang zelfs een klein beetje naar 'm. En dat terwijl ik in the first place nog zo voorzichtig was. Ik hield afstand (ha-ha) zodat ik niet wéér die inmiddels vervelende gemoedstoestand zou hebben die ik nu wél heb: verliefdheid. Oeps.

Het blijkt wat met me te doen, die afstand. Ik romantiseer het. En dat terwijl het zo moeilijk is, maar ook makkelijk. Het is ontzettend overrated, maar ook underrated. Volgens veel mensen maakt afstand een relatie of een verliefdheid niet mogelijk, maar ik ben het levende bewijs van het feit dat het - blijkbaar, oh my god - wél mogelijk is. En dat is kut als je mij bent. Het is kut als dingen niet lopen zoals je wil. Je zou me nu vast willen vertellen dat ik dan maar geen contact meer moet zoeken met jongens op het internet (mijn hemel, wat klinkt dat sneu) maar dat doe ik allang niet meer en zo wel, dan echt niet met de intentie om verliefd op ze te worden. Dit keer kwam het geheel onverwachts en zoals ik al zei, ik deed afstandelijk, zodat ik niet verliefd zou kunnen worden. Oh boy, how wrong I was. Ik heb het toch weer voor elkaar gekregen. Of beter gezegd, hij heeft het voor elkaar gekregen.

Vriendschap via het internet, kan het of niet? Het internet is zo groot en je kan er zoveel mee. Er bestaan genoeg datingsites en er zijn ontelbaar veel sites waarop je nieuwe mensen kunt ontmoeten, maar is een vriendschap op het internet hetzelfde als een 'real life' vriendschap? Ik heb ondertussen heel wat ervaring met het sluiten van vriendschap via internet. Sommige mensen zullen het niet begrijpen, (ergens snap ik dat wel, wat is een vriendschap via internet nou eigenlijk?) maar er kan tegenwoordig zoveel via internet, dus waarom geen vriendschap?

Een tijdje was ik bang dat mijn inspiratie echt weg was en niet meer terug kwam, zowel voor het bloggen als voor het schrijven. Schrijven vind ik leuk op elke manier, dus ook het schrijven van verhalen vind ik leuk. Vooral vroeger deed ik het veel, maar dan stopte ik na een tijdje met een verhaal omdat ik niet wist hoe het verder moest lopen of ik kreeg dan al een nieuw idee voor een verhaal dat ik liever wilde uitwerken. Een paar dagen geleden kreeg ik opeens een idee voor een verhaal en dat heb ik toen meteen uitgewerkt. Het begint met een stukje dat eigenlijk midden in het verhaal plaats vind, maar ik vond het wel een mooi stukje om mee te beginnen. Het verhaal gaat om te beginnen over een afstandsrelatie tussen een jongen uit Engeland die zijn vader niet meer ziet en een meisje dat in Nederland woont en heel erg onzeker is, zo onzeker dat het haar leven beïnvloed. Het karakter en de leefsituatie van het meisje lijken veel op die van mij, maar ik ben het niet, haha. Mij leek het leuk om het begin van mijn verhaal aan jullie te laten lezen, zodat jullie kunnen zeggen wat jullie er van vinden. Omdat het al best een lang stuk is, denk ik dat ik het in twee delen splits, en als het eerste deel in de smaak valt post ik het tweede deel ook. Veel plezier met lezen!