Ja, echt alles komt goed. Ik geloofde al in die vaak gehoorde uitspraak van mijn moeder, maar sinds gister nog een beetje meer. Zoals jullie wellicht wel weten ben ik een tijdje naar een psycholoog gegaan, ik geloof bij elkaar zo'n drie maanden. Ik had het naar eigen zeggen gewoon echt nodig, was het alleen al omdat ik iemand nodig had om gewoon tegenaan te kunnen praten, zonder dat diegene al  gelijk een oordeel klaar had. Gewoon iemand die ik eigenlijk helemaal niet goed kende en me dan ook nog is kon helpen met die dingen die ik dan vertelde en die me dwars zaten. Een psycholoog dus. Om te beginnen ben ik héél blij dat ik dit allemaal in de verleden tijd aan jullie kan vertellen. De (redelijke logische) reden hiervoor is dat ik in principe klaar ben bij de psycholoog, omdat het de laatste paar weken eigenlijk heel goed met me gaat.