Toen ik een jaar of tien was, kreeg ik een notitieboekje cadeau van mijn Italiaanse familie. In nog geen dag tijd had ik het boekje omgedoopt tot mijn ''liedjesboek'' en in een paar maanden tijd stond het boekje dan ook vol met liedjes die ik zelf had geschreven. Die liedjes gingen over de jongens waar ik verliefd op was, mijn kinderprobleempjes, over nog meer jongens waar ik verliefd op was en over arme kinderen in Bangladesh (ik had een keertje een liedje geschreven voor een project op school en dit ook gezongen in de klas (zonder muziek, OMG (en ik was tien))). Ik weet nog dat m'n juffrouw zei dat ze m'n gezang niet zo mooi vond (ik vond haar eigenlijk nooit zo aardig), maar dat ze de tekst wel goed vond. En dat was het ook wel. Alle teksten die ik toen heb geschreven zijn best goed, voor zover een kind van tien/elf goede teksten schrijft.